هرچه ايشان در آن مقام ، جواب گويند ، همان بعينه جواب ما در اين مقام مىباشد . اگر آن‌ها فرق بين بودن پيغمبر در غار و در آسمان را به اين نهج بگذارند كه پيغمبر از همه غايب نگرديد ، بلكه از دشمنان پنهان شد ، و لكن مهدى موعود از همه پنهان گرديده ، گوييم : اين فرق ، بر اين مبتنى است كه قطع حاصل شود امام زمان مثل پنهانىاش از دشمنان از همهء دوستان خود پنهان گرديده ؛ حال آن‌كه براى ما اماميّه ، قطع حاصل است كه حضرت از تمام دوستان خود غايب نيست و اى بسا محبّين و شيعيان كاملين آن بزرگوار كه به حضور مباركش تشرّف يافته‌اند ، چنان‌كه قضاياى كيفيّات تشرّف آن‌ها در زبر و دفاتر خاصّه ، بلكه عامّه ، كالنّور على الطّور معروف و مشهور است . به علاوه ، همين احتمال كه بعضى از ايشان ، آن جناب را مىبينند ، در اين مقام براى ما كافى است و مجرّد اين احتمال ، بدون قيل و قال و سفسطهء در كلام ، در فارق بودن ميان اين دو مقام بس است . وجه دوّم ؛ جواب حلّى است ، به اين بيان كه اگر مهدى موعود طورى در آسمان موجود است كه همهء اخبار زمين را مىداند ، پس آسمان نسبت به او مانند زمين است . اعتقاد ما اماميّه نيز ، همين است كه اگر امام در شرق عالم باشد ، بر اخبار واقع در غرب واقف است و اگر در زمين باشد ، بر اخبار واقع در آسمان واقف است و اگر هنگامى كه در آسمان است ، اخبار زمين بر او مخفى باشد ، لياقت امامت را ندارد و وجود و عدمش يكسان است و فرض بودنش در آسمان و ندانستن اخبار زمين فرضى بىمعنى است ، كما لا يخفى . [ شبهه سى و ششم : مخفى بودن ولادت ] 38 صبيحة بدان شبههء سى و ششم مخالفين در اصل ولادت آن بزرگوار اين است كه مىگويند : مخفى بودن ولادت مهدى موعود ، از جملهء خوارق عادات است ، زيرا عادتا محال